Mijn depressie is het mooiste wat er in mijn wereld is
De grijze wolken in de grijze hemel van verdoemenis
Als ik nog een uur zo doorga, houd ik het vandaag niet droog
‘k Ben depressief in alle kleuren, van de regenboog

Rood zijn de tranen uit m’n polsen van de pijn
Oranje dat ik afrem – omdat het straks weer rood zal zijn
Geel is de zon die erg z’n best doet om te schijnen
Groen, de vale hoop op dat de wanhoop zal verdwijnen

Cyaan waren de ogen waarop ik verliefd wou worden
Lila was haar stem totdat haar woorden me doorboorden
Paars de nijd, de wraakzucht en de agorafobie
Ultraviolet de reden, die ik niet meer zie

In het lelijk grijze wolkendek waardoor de regen stormt
Is mijn depressie nog het kleurrijkst, en het allermooist gevormd
En als het allemaal te grijs wordt kijk ik eventjes omhoog
‘k Ben depressief in alle kleuren, van de regenboog